Hosting por dinahosting.
LAZOS Pro-Solidariedade

Clamidia

A clamidia é outra enfermidade de transmisión sexual relativamente recente, ten unha propagación rápida e a característica de non presentar manifestacións significativas no inicio dos seus síntomas, con isto pode pasar desapercibida e ocasionar alteracións graves nunha etapa posterior.

O 50% dos casos de esterilidade son provocados por esta enfermidade.

CAUSA

É causada por unhas bacterias chamadas Clamidia Tracomatis, teñen preferencia polas mucosas dos condutos do sistema reprodutivo e urinario.

Tamén pode afectar a mucosa do recto (cando hai relacións anais). A boca, lingua ou garganta (se hai relacións orais). As conjuntivas dos ollos cando o bebé nace e a nai ten clamidia ou cando o adulto toca os seus ollos con dedos contaminados, principalmente o home.

PERÍODO DE INCUBACIÓN

As primeiras manifestacións preséntanse de 1 a 3 semanas despois que sucede o transmisión e na maioría das persoas afectadas (sexan home ou mulleres), a enfermidade pode avanzar en silencio, sen presentar ningún malestar.

MANIFESTACIÓNS NO HOME

Produce unha secreción ou fluxo no pene que xeralmente é cor transparente, tipo “clara de ovo”, podendo chegar a tons amarelados, este fluxo non é percibido como unha enfermidade, senón apenas como unha molestia insignificante e pasaxeira. Pode haber dor e ardor ao ouriñar.

É posible contaminar as conjuntivas dos ollos cos dedos das mans (estas contamínanse ao ouriñar), posteriormente os dedos poden entrar en contacto cos ollos.

MANIFESTACIÓNS NA MULLER

O fluxo vaxinal aumenta considerablemente. Tamén pode haber dor e ardor ao ouriñar.

Provoca infección no colo do útero con presenza de fluxo coas mesmas características que se presentan no home: transparente ou “amarelado”.

Pode sangrar vaxinal entre as menstruacións (sangue vivo).

COMPLICACIÓNS

Cando a persoa ten clamidia non percibe os síntomas anteriormente citados e non hai tratamento oportuno, pode ter unha serie de complicacións graves pois a infección vai invadindo o interior dos xenitais.

No home

A clamidia propágase con facilidade polas mucosas do sistema reprodutor podendo ocasionar infección en todas as glándulas que hai no traxecto.

Nunha fase posterior pode chegar a unha parte dos testículos chamada epididimo que funciona como unha sala de embarque dos espermatozoides. Nestes casos o proceso inflamatorio pode ocasionar obstrución permanente dos condutos coa consecuente incapacidade para procrear.

Na muller

A infección pode chegar até as trompas provocando inflamación das mesmas e en ausencia de tratamento, pode provocar a obstrución deste conduto no cal se despraza o óvulo na súa viaxe desde o ovario até o útero.

Pode chegar aos ovarios e provocar unha severa infección con danos graves no tecido xerminal, nalgunhas ocasións pode comprometer o funcionamento normal dos mesmos coa consecuente incapacidade para fecundar.

Esta infección de trompas e ovarios ocasiona dores de baixo ventre que incomodan á paciente. É descrita en termos médicos como Enfermidade inflamatoria pélvica.

Ocasionalmente pode haber contaminación dos ollos (*conjuntivitis).

CLAMIDIA E O EMBARAZO

Cando unha nai ten clamidia, pode contaxiar ao seu bebé no momento do parto ao pasar pola canle vaxinal, cando isto sucede pode provocar:

  • Conjuntivitis de evolución rápida que se complica con perdida parcial ou total da vista se non se actúa oportunamente.
  • Tamén pode provocar pneumonías crónicas.

TRATAMENTO

Cando unha persoa sospeita que ten calquera das enfermidades que vimos nos capítulos anteriores, debe ter en conta os seguintes puntos:

  • Vaia sempre onde un médico, non directamente á farmacia por que os que atenden nin sempre son profesionais e poden venderlle un medicamento ou dose que non son apropiadas.
  • Non procure aos amigos para que lle digan “a receita máxica” por que estes poden equivocarse e nun país como o noso, onde se pode comprar o que sexa sen receita médica, pode traer consecuencias bastante desagradables. Por outra banda, o tratamento destas enfermidades na actualidade é distinto ao tratamento utilizado hai algúns anos atrás.
  • Unha vez que comece o tratamento vostede ten que axudar aos medicamentos a combater a enfermidade, sexa puntual no horario, non se esqueza que os antibióticos permanecen pouco tempo dentro dos nosos corpos e despois de poucas horas a cantidade de antibiótico que está a circular no noso sangue é insuficiente para combater os xermes.
  • Cando nos din cada 6, 8 ou 12 horas, debemos cumprir. Para que vostede teña unha idea: os antibióticos inxeridos (cápsulas, comprimidos, pílulas ou inxectábeis) son eliminados polos ouriños e tamén polas feces, entón é importante que o novo “cargamento” de antibiótico chegue no horario convido ao lugar onde nosas defensas combaten aos agresores. Se hai demora, os xermes teñen tempo para multiplicarse e as novas xeracións que veñen, poden ser resistentes ao antibiótico.
  • Nunca tome bebidas alcohólicas mentres dura o tratamento por que estas *iniben a acción dos medicamentos que se toman para combater estas enfermidades.

IMPORTANTE

Se aos 2 ou 3 días de iniciar un tratamento (que dura 1 ou 2 semanas) sente que as manifestacións se aliviaron, non cometa o erro de interromper a inxestión ou aplicación das próximas doses por que así estará a dar vantaxe a quen ocasionan estes males.